سلام

اول از همه از یکی از دوستای گلم عذر خواهی می کنم که منو به یک بازی دعوت کرد ولی من وقت نکردم که آپ کنم.

اون از من خواسته بود که یک جمله ی 6 کلمه ای بسازیم و بعد از 4 نفر دیگه از دوستام بخوام که اینکارو بکنن و در وبلاگشون جمله ی خودشون بنویسن البته اگه دوست داشتن و بعد از ۴ تا وبلاگ نویس دیگه بخوان که این بازیو ادامه بدن.. جمله من اینه:

بهترین آرامش خیال در بی خیالی است.

دوستایی که به این بازی دعوت می کنم:

ناهید جون

آقا بهنام

یلداجون

عارف خان

در رمز وجودی ما هستی گمشده ای بنا شده که همه در اعماق دنیای پیش رویمان پی آنیم...

هستی گمشده ای به وسعت اقیانوس برای رفع عطش،

هستی گمشده ای به لطافت گلبرگی مخملین به زیر التماس سرانگشتان احساس،

هستی گمشده ای به درخشش اشک در سینه ادراک،

هستی گمشده ای به شکوه دنیای آمال،

هستی گمشده ای به جمال کعبه.

دریغ، دریغ از چشمان جست و جو گری که هزاران امید را به پای دوردست ها می ریزد.

خیلی وقت به این وبلاگ سر نزدم. راستش قصد داشتم که این وبلاگ ببندم ولی دلم نیومد . یک بزرگی میگه: شکست فرصتی است برای شروع مجدد با هوشیاری بیشتر.

فکر می کنم به خاطر امتحانها تا یک ماه دیگه دوبار نتونم آپ کنم ولی حتما بهش سر می زنم. شما هم ما رو یادتون نره!